Een laatste teken

Ik durf het bed weer in te nemen
waar jij ooit sliep is weer van mij
de vage geuren van jouw wezen vervagen
samen met de wonderlijke herrinneringen aan jou

Je kopje staat nog waar jij het neerzette
en soms, heel soms slaap ik in jouw tshirt
de laatste hints in mijn leven verdwijnen
alsof jij hier nooit geweest bent

Een laatste teken van jouw zijn ontvouwd zich in mijn hart
weer een puzzelstukje minder
wat ik dacht het laatste te zijn

Dagen gaan voorbij
hopend op maanden
verlangend naar jaren
zonder jou
opdat mijn hart weer vol raakt
de puzzel weer compleet wordt
dan is niemand nodig
dan ben jij niet meer nodig
altijd overbodig
een overbodige pijn

Als een drug nam ik je elke keer weer tot mij
verslaafd aan pijn, verdriet
ruwe woorden
rake tasten
loze beloftes
verslaafd aan een jongen
een domme jonge
geen man