Eindelijk rust

Ik blijf van je vluchten
in de hoop naar geluk
Geluk dat was jij
hoop dat ben jij

wij samen is beter
dan alleen maar ik te zijn
met jou zijn deed pijn
zonder is dodelijk

ik voel niets meer
geen liefde geen haat
geen lust geen afkeer
geen menselijke emotie

jij hebt mij mijn vrouw zijn afgenomen
in plaats daarvan mij kou gegeven
ik wil niet meer zo leven
verlang naar wat rust

niet meer zoekend naar liefde
verlangend naar romantiek
achterlaten wat toch niets is
de rug keren naar verdriet

genoeg is genoeg
zo hoeft het voor mij niet meer
uitgestreden ga ik ten onder
naar waar ik niets hoef te zijn